მტრად გაზრდილი შვილები

ბავშვობაში, როცა რაიმეს მიკრძალავდნენ,  ნებას არ მრთავდნენ, ან სადმე არ მიშვებდნენ მე ვაპროტესტებდი და ვტიროდი. ასეთ დროს გამიგონია ფრაზა, რომელსაც, ალბათ, ჩემთვის ყველაფერი უნდა აეხსნა,- ” შვილი მტრად გაზარდე და მოყვარედ გამოგადგებაო”.

არც მაშინ და არც სტუდენტობისას ამაზე არ მიფიქრია. მახსოვს, წლების წინ როგორ ამომიტივტივდა ეს გამონათქვამი მთელი თავისი სიმძიმით და არსით. მჯერა, ვინც ამას მეუბნებოდა არასოდეს ჩაღრმავებია ამ ფრაზას. ეს ერთ- ერთი იმ კავთაგანია, რითაც იბმება ძალადობის ჯაჭვი, corporal2რომელიც თაობები გრძელდება და არასოდეს არ მთავრდება. ძალადობის მსხვერპლი ხშირად მოძალადე ხდება, ან ძალადობის გარეშე ვეღარც წარმოუდგენია ცხოვრება. აგრესია, ტვინში ჩაჭედილი ასობით მოცემულობა და კიდევ უამრავი ფაქტორი  არ აძლევს საშუალებას დადგეს ინსტინქტებზე მაღლა და პროცესი მთლიანობაში გაიაზროს.

ასჯერ და ათასჯერ სამწუხაროა, რომ ხშირად ასეთ ადამიანს სჯერა- ” შიში შეიქმს სიყვარულს” და სწამს ღმერთის, რომლის მიმართაც ერთდროულად შიშისა და სიყვარულის განცდა უნდა ჰქონდეს.

ცხოვრობენ ასეთი ადამიანები, ინერციით…  გაიგონებენ რაიმე “ბრძნულ გამონათქვამს” და ეტყვიან თვითონაც ვინმეს, შინაარსზე არც დაფიქრდებიან. ცხოვრობენ ასე,- შიშითა და აგრესიით. ვისაც მოერევიან იძალადებენ.. ძალიან ეცდებიან მოძალადე შეიყვარონ, ზოგს გამოუვა კიდეც.

მაია ჭიამაიას

934073_1013194995397838_4186616866391409560_n (1)

მაიას რომ შეხედავ, ერთდროულად პეპი გრძელი წინდა და მითიური ლილიტი გაგახსენდება. წითური და ჭორფლიანი, ბავშვივით საყვარელია. ურთიერთობისას მიხვდები, რომ ძალიან ძლიერია და იგრძნობ რომ არის მასში რაღაც იმ პირველი ქალებისაგან, მატრიარქატი რომ ჰქონდათ.

მაია სხვა გოგონებს არ ჰგავს. არ უყვარს ყვავილები, “შოპინგი” და გაპრანჭვა, თუმცა, სპორტისა და ქუჩური გარჩევების სიყვარულსაც ვერ დავაბრალებ.

ნაცნობები შეიძლება,ფიქრობენ, რომ ჩვეულებრივად ცხოვრობს. მეგობრებმა იციან, რომ მაიასნაირი უცნაური ამბები სხვებს არ ემართებათ. მე პრეტენზია მაქვს, რომ კარგად ვიცნობ და სულაც არ გამიკვირდება, ერთ დღესაც, სასხვათაშორისოდ რომ დავურეკავ, ჩვენს შორის ასეთი სატელეფონო საუბარი შედგეს:

– რას შვები, სად ხარ?

– დედამიწაზე, ასე მგონია.

-რა?

-მოიცა, თავიდან მოგიყვები. ქალი გავიცანი, მე მეგონა, რომ ადამიანი იყო. ვილაპარაკეთ ბევრ რამეზე და მითხრა ჩემთან ოფისში წავიდეთ საქმიანი შემოთავაზება მაქვს შენთანო. წავყევი მეც, სხვა საქმე არ მქონდა და ამოვყავი მარსზე თავი. არ გამაწყვეტინო. თურმე, გადაცმული უცხოპლანეტელი ყოფილა და თავის პლანეტელებთან ერთად დროებით მარსზე არის დაბანაკებული. ისე, სხვა გალაქტიკაში ცხოვრობენ. ყველა სხვადასხვა ფერია, კინოებში რომაა ისეთი მახინჯები არ არიან. მოკლედ, ამ ქალმა ისევ უკან ვაპირებთ დაბრუნებას, მანამდე გაცნობითი შეხვედრა გვინდა დედამიწელებთან და შენ უნდა მოგვიწყოო. მაგ საქმისთვის მოგვეწონეო. ვფიქრობ ახლა, რა ვუთხრა.

-მაია, სასმელში რამე ხომ არ ჩაგიყარეს?

-ეგ მეც ვიფიქრე, მაგრამ რაღაც დასაკავშირებელი აპარატურა გამომატანეს და ჩვენთან მსგავსიც არაფერი მინახავს. ამ ქალს შვილი ყავდა, მამრობითი სქესივით, მგონი. დამიწყო თავის მოწონება. დედამისმა მითხრა , თორემ მე ვერც მივხვდი. წამოდი ჩვენთან ერთად, სხვა გალაქტიკებს დაგათვალიერებინებო. როგორც ხდება რა..

-მსგავსიც არაფერი მახსენდება კაცობრიობის ისტორიიდან. მერე?

-ხომ გითხარი, სხვადასხვა ფერები არიანთქო და წითელია ეს. რაიმე ნეიტრალური ფერი, რომ იყოს კიდე დავფიქრდებოდი. ასე ნერვებზე მოქმედებს.

-რა ვქნათ? (აპოკალიპტურ მომავალზე ფიქრებით შეშფოთებული და შეშინებული)

-(იცინის)

-რა გაცინებს?

-ვერ წარმოიდგენ, რომელი სიმღერა მოეწონათ ყველაზე მეტად მთელი დედამიწის რეპერტუარიდან.

-რომელი?

-წურწუმიასი, “სულელი წვიმა” , თუ რაღაც მასეთი.

-(ორივე ვიცინით)

11036371_871411346242871_799123182860263548_n

ჩემო პატარა ჭიამაია, გილოცავ დაბადების დღეს. მინდა , რომ შენს თავს ყველა სურვილი აუხდინო.

მე და მარი, კიდევ, სულ ვიქნებით შენი პატრონუსები, შენი ცხოვრებიდან ბოროტი დემენტორების დასაფრთხობად.

მარტო ჩვენ გაგვიმართლა, შენნაირი და რომ გვყავს.

მიყვარხარ!

სქესი- მდედრობითი

თუ თქვენ საშუალო სტატისტიკურ, ქართულ ოჯახში დაიბადეთ და თქვენ პირველი შვილი, გოგო ხართ, ოჯახის ერთ წევრს მაინც, იმედი გაუცრუვდა თქვენი სქესის გამო. თუმცა, ჩემი თქმა რად გინდათ, ამას ოჯახის წევრების, ნათესავების, ან მეზობლებისაგან უკვე გაიგონებდით.

როგორც კი ფიქრი და აზროვნება დაიწყეთ, მოგეცათ მოცემულობა, რა უნდა იყოს თქვენი ცხოვრების აზრი,- სიკვდილის მერე, იმქვეყნიური ცხოვრებისათვის ზრუნვა. ასევე, სულ მალე გაარკვევდით, რომ მართლმადიდებელი ქართველის ღმერთს სქესი აქვს და იგი მამაკაცია. მამრობითი სქესის არის მისი ძეც და სულიწმინდაც.  შეიძლება, უკვე იცით, გეკრძალებათ თქვენივე რელიგიის წმინდა წიგნების შეხება და განსაკუთრებული სიწმინდის მქონე ადგილებში შესვლაც. „ქალთა წესი“ თუ გაქვთ, ეკლესიაშიც ვერ შეხვალთ. ერთი სიტყვით, თქვენ უწმინდური, მეორეხარისხოვანი არსება ხართ, რომელიც ღმერთმა იმიტომ შექმნა, რომ ადამმა, მამაკაცმა მოიწყინა.  ამ ყველაფერს სკოლაში გასწავლიან.

ეს რელიგიური მითი კარგად დაიმახსოვრეთ, იმიტომ, რომ, თუ მომავალში გენდერულ ან რელიგიურ თემაზე ქართველ „საშუალო სტატისტიკურ“ მამაკაცთან იკამათებთ, ის არგუმენტად მოიყვანს ადამისა და ევას შექმნის ამბავს. შესაძლოა, არ გაგიმართლოთ და ამაყი გამომეტყველებით, ისიც დაამატოს, რომ ნეკნი ერთადერთი ძვალია, რომელსაც ტვინი არ აქვს. ხოლო, თუ გაგიმართლებთ, მას დაავიწყდება, როგორ შეაცდინა ევამ ადამი. 🙂

მუსლიმანურ ოჯახში დაიბადეთ? მაშინ, თქვენ ოფიციალურად ადამიანად არც ითვლებით და როგორც ნივთი ( რომელსაც აქვს რეცხვის, საჭმლის მომზადების, ბავშვების გაჩენისა და მრავალი სხვა ფუნქცია) მამიდან ქმრის ხელში გადახვალთ.

თქვენ სკოლა დაამთავრეთ? ახლა უნივერსიტეტშიც უნდა ჩააბაროთ, თორემ ჩვენს დროში გაუნათლებელი „კარგად“ ვერ გათხოვდებით. თქვენს გარშემო მყოფ ადამიანებსაც უსმინეთ. შეადარეთ, რამდენს აინტერესებს თქვენი პროფესიული წარმატებები და რამდენს როდის, ან ვისზე აპირებთ გათხოვებას.

ისწავლეთ, მერე მუშაობაც დაიწყეთ.. „ქალური ბედნიერების“ სტერეოტიპში  ბოლომდე რომ ჩაჯდეთ ხელფასი „ქალისათვის რომ კარგია“ იმაზე მეტი არ უნდა გქონდეთ.  გათხოვებას ძალიანაც ნუ დააგვიანებთ.

ქმარს მეორედ არც გაამეორებინოთ..! ბავშვს მიხედვა უნდა და სამსახურიდან უნდა წამოხვიდეთ. ასევე ჩამოიშორეთ ყველა მეგობარი, რომელიც თქვენს მეუღლეს, ან, სულაც მის ოჯახს არ მოსწონს. თავი კი იმით დაიმშვიდეთ, რომ მართალია თქვენი ქმარი ოჯახის თავია, თქვენ კისერი ხართ და სასურველ მხარეს ატრიალებთ. და რაც მთავარია, არ დაგავიწყდეთ სოციალურ ქსელებში მსგავსი გამონათქვამების ისტერიულად დაპოსტვა.

562999_337375693034892_397701172_n

პირადად ჩემზე, ყველაზე დამრთგუნველად მორალური და ფიზიკური ძალადობის ქვეშ მყოფი ქალების კონფორმულობა მოქმედებს და აგრესია, რომელსაც ისინი მათ მიმართ ავლენენ, ვინც თანაბარი უფლებების, თანასწორობისათვის იბრძვის. ვფიქრობ, შექმნილი სიტუაცია განათლების დაბალი დონის ქონის ბრალია. ეს უკანასკნელი საფუძველია დოგმების მსხვრევის,თვითანალიზის, გარემოს შეცნობის და იმის გაგებისა, რომ ჩაცმა- გახდა, უშინაარსოდ საზოგადოების გაღიზიანება სტერეოტიპების დანგრევა არ არის.